Abbas Er-Resûli

Abbas Er-Resûli Kimdir:

Tam adı Ebu İsmâil Abbas b.Alî b.Davûd er-Resûlî el-Gassâni el-Yamani “el-Melikü’l-efdal” ve “dırgâmüddin” lâkaplarıyla da meşhur olan Abbâs er-Resûli, babası Sultan Mücâhid Ali’nin 764 (1363) yılında vefat etmesi üzerine Resuli Zebid ve Taiz şehirlerinde sürdürülen Abbas, emirliği süresince Yemen’de ortaya çıkan isyanlar ve bilhassa Zeydiler’in kendi yönetimindeki topraklara yaptığı saldırılarla uğraşmak zorunda kaldı.

Zebid şehrinin hendek ve surlarını tamir ettirerek burayı tahkim etti. Birisi Taiz’de, diğeri Mekke’de olmak üzere iki medrese ve ayrıca yetim çocukların tahsiline imkân sağlayacak vakıflar kurdu.

Abbas er-Resûlî, 778 yılı Şaban ayı sonunda (Ocak 1377) Zebid’de vefat etti. Taiz’de kurduğu medreseye defnedildi. Kendisinden sonra büyük oğlu Eşref İsmail emir oldu.

Devlet idaresi yanında fıkıh, dil, edebiyat, ensâb ve tarih ilimleriyle de yakından meşgul olan Abbas el-Resûlî’nin kaynaklarda adı geçen belli başlı eserleri şunlardır:

El-Ataye’s-Seniyye fi tabakatı fukaha’i-Yemen ve a’yaniha; Bugyetü zevi’l-Himem fi ma’rifeti ensâbi’l-‘Arab ve’l-‘Acem; Nuzhetü’l-‘uyûn fi ma’rifeti’t-tava’if ve’l müluk; el-lüm ‘ata’l-Kâfiye fi’l-edviyeti’ş-şafiye fi’t-tib. Abbas er Resûlî, ayrıca Ibn Halilikan’ın Vefayatü’l-a’yan’ını Nüzhetü’l-ebsar fi’htirasi kenz’l-ahbâr adıyla kısaltmıştır.

Buğyetü’l-fellâhin fi’l-eşcari’l-müsmire ve’rreyahin adlı ziraate dair eseri dolayısıyla bilim tarihçileri onunla yakından ilgilenmişlerdir.

On yedi bölümden oluşan bu eserinde müellif toprak, su, arazinin ıslahı, mevsimler, tohumlar, sebze ve meyvelerin çeşitleri ve belli başlı özellikleri ile mahsulün haşarattan korunması gibi konular üzerinde durmuştur.

Abbas er-Resûlî, bu eserini telif ederken, Yunan ve Nabati kültürlerine ait kaynaklardan, ayrıca büyük dedesi Emir el-Eşref Ömer b. Yusufun, aynı konudaki Milhu’l-melâha fi ma’rifeti’l-filâha adlı eserinden faydalanmıştır.

Kaynak: Bilime yön veren islam alimleri

50% LikesVS
50% Dislikes

Bir Cevap Yazın