Bakara 1. Ayet

Bakara 1. Ayet Tefsiri:

الٓمٓۚ 

1. Elif Lam Mim  Bu mübarek sure müttekilerin vasıflarını anlatarak başlar. Sürenin, huruf-i makattaadan olan Elif Lam Mim şeklindeki hece harfleriyle başlaması. Kuran’dan yüz çevirenlerin dikkatlerini çeker.

Zira ilk anda, kendi aralarındaki konuşmalarında alışık olmadıkları lafızlar, bir tokmak gibi kulaklarına vurmakta ve kendilerine söylenecek olan ayetlere karşı dikkatleri çekilmektedir. Bu harfler ve benzerlerinde Kuran’ın i’cazını gösteren işaretler vardır. Çünkü bu kitap. onların kendi aralarında konuştukları harf ve kelimelerden meydana gelmiştir. Buna rağmen Kuran’ın bir benzerini  getirememeleri Onun i’câzına büyük bir delildir.

Büyük alim İbn Kesir şöyle der: “Süre başlarında bu harflerin zikredilmesi, Kuran’ın i’cazinı açıklamak ve insanların kendi konuşmalarında kullandıkları harf ve kelimelerden meydana geldiği halde Onun bir benzerini getirmekten aciz olduklarını göstermek içindir.” Araştırmacıların çoğunun görüşü böyledir.

Zemahşerî bu görüşü Kesşaf adlı tefsirinde şiddetle savunmuş, İbni Teymiyye de bunu kabul etmiştir. İbn Kesir, şöyle devam eder: Bundan dolayı bu harflerle başlayan her sürede mutlaka Kuran’ın zaferi, i’câzi ve azameti zikredilir.

Süddi ve Şa’bî’den nakledilen bir görüşe göre de bu harfler, Allah tealanın ism-i A’zamıdırlar.

Abdullah b. Abbas ve İkrimeden nakledilen bir görüşe göre ise bu harfler Allah tealanın, kendileriyle yemin ettiği isimlerindendir. Allah teala bunlarla yemin ederek sureyi başlatmaktadır.

Bu harflerin her biri bir çok mânâya gelmektedir. Rebi’ b. Enesten “Elif, Lam, Mim” harfleri hakkında şunlar rivayet edilmektedir: “Bu harflerden her biri, Allah tealanın isimlerinden birinin baş harfidir. Mesela Elif, “Allah”, isminin. Lam, “Latif isminin, Mim “Mecid” isminin baş harfleridir. Bu harfler Allah’ın nimetlerini, musibetlerini, bir toplumun ne kadar yaşayacağını ve ecelinin ne zaman geleceğini gösterir. Hz. İsa’dan şunlar rivayet edilmektedir: Şaşarım İnsanlara ki onlar,

Allah’ın isimlerini konuşurlar, nimetlerinin içinde yaşarlar, buna rağmen ona nasıl nankörlük ederler?”

Elif, “Allah” isminin baş harfidir. Lam, “Latif isminin baş harfidir. Mim de “Mecid” isminin baş harfidir.

Elif, “Allah’ın nimetleri”, Lam “Lütfü”, Mim, “Yüceliği” anlamına gelmektedir.

Hesaplamada Elif “bir sene”yi, Lam “Otuz sene”yi, mim de “Kırk se-ne”yi ifade etmektedir. Bu harflerin, kısaltılmış bir hesabı ifade ettiğini söyleyenler de vardır.

Bir kısım alimler ise bu harfler için şunu söylemişlerdir: “Her kitabın bir sırrı vardır. Kur’an-ı kerimin sırrı da, bazı surelerin basında zikredilen bu harflerdir. Yine de en iyi ve doğrusunu bilen Allah’tır

Abdülkadir Geylani Tefsirinde:

Ey insanı kamil! ey hilafetimize layık ve bizim Rabliğimizin sırlarını ve bizim mükevvenatın (yaratılmışların) safhaları üzerinde cereyan edip, her şeyi kuşatan zati hüviyetimize istinat eden, oradan gelen ilim mertebemizden istifade etmek için bu cereyanı daimi olan zati hüviyetimizin akışının keyfiyetini keşfetmeye yapışmış olan kimse! olarak tefsir etmektedir.

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir