Hz. Muhammed’in Bereketi İle Ona Duyulan Sevgi Ve Güven

Bismillahirrahmanirrahim

Kundakta iken süt annesi Halime’ye verildiğinde geride kalan merkep en önde geri döndü. Kurak arazide koyunların karnı doymuş olarak ve memeleri sütle dolmuş geri geliyordu. Mahallede kimse süt sağamazken O’nun bulunduğu hanede bereket bulunuyordu.

Dedesinin O’na karşı Muhabbet ve sevgisi, şefkatle Hz. Muhammed (sav)’i daha küçük yaşlarında kuşatıp sarmıştır. Onun bereketi bütün insanların bildiği ve herkesin kalbinde ona karşı muhabbet ve güven oluşmuştur.

“İşte El-Emin geliyor.” dediler. İnsanlar meselelerini ona arz ettiler. O bunun üzerine emsalsiz bir dirayet göstererek Hacerül Esvedi bir bez parçası içerisine koyarak. Tüm aşiretleri çağırarak o bezin uçlarından tutturak kendisi de taşı yerine koymuştur. Kendisine güven duyulduğu için emanet verilen bir insandı o yüzden de bu lakabı almıştır.

Hakim, Kindir İbn Said (r.a.)’den, o da babasından şöyle dediğini rivayet etmiştir:

“Cahiliyye döneminde Kabeyi tavaf ediyordum. Aniden urcûze (tabir edilen) şiirler okuyarak beyti tavaf eden bir adam gördüm. Adam şöyle diyordu: “Ey Rabbim! Yoldaşım Muhammedi bana geri gönder.

Onu bana döndür da yanımda tutunacak bir dal yapıver”

Ben: “Bu adam kimdir?” diye sordum. Hacılar:

“Haşim’in oğlu Abdulmuttalib’dir. Torunu Muhammed’i, devesini aramak için gönderdi.” Daha sonra torunu çıkıp geldi. Abdulmuttalib onu hemen bağrına bastırdı ve:

Ey oğulcuğum şu anda senin için endişelenip korktuğum kadar asla hiçbir şey için endişelenip korkmadım. Allah’a yemin ederim ki, ebediyen seni bir işe göndermeyeceğim. Bundan sonra sen de benim yanımdan ebediyyen ayrılmayacaksın” dedi.”

Hakim, Suheyb (ra)’dan şöyle dediğini rivayet etmektedir: “Muhaakkak ki ben, Resulullah (sav) ile O’na vahiy gelmeden önce sohbet ve ülfet ederdim.”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir