Öldüğün Gün

Öldüğün Gün

Önce cismini unutacaklar, sonra ismini. Yavaş yavaş silineceksin hafızalardan. Bayramdan bayrama ya gelecekler, yada bahane bulup uzaktan yâd edecekler. Bir mesele hatırlatırsa hatırlanacaksın, yoksa düşlerde bile nâkıs kalacaksın. 

Vakit verene vaktini ayırmadığın için pişman olacak, iyâlini ve dostlarını bahane kılacaksın. Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşadığın anlara pişmanlık duyacaksın. Yarın ölmeyi düşünmeden çabaladığın günler için ağlayacaksın. Dünya için ayırdığın zamanı, ahirete ayırmadığın için mahzun olacaksın. 

Dilinde ne idüğü belirsiz şarkılar yerine, zikr-i ilâhî’yi anmadığına nedm edeceksin. Karanlıkta kalacaksın, aydınlık arayacak ama bulamayacaksın. Dünya’da iken aydınlığı karanlıkta aramadığın için yas tutacaksın. 

İlm-i hal’den önce ilm-i bîsud öğrendiğin için nâşâd olacaksın. Kabrini yadırgayacak, toprağı soğuk bulacaksın. Dünya’da iken sevmediğin haşerata yem olacaksın. Herkes gidecek yalnız kalacaksın, bağıracak ama duyulmayacaksın, yer ve gök şahit olacak, ins-ü cin bihaber kalacak. Hakk’ın dediğini yapan kazanacak, itaat eden kurtulacak, unutulmamak için unutmayacaksın. Hakk’ı zikredeni Hakk’da zikreder… 

Hem hadis-i şerifte buyrulmadı mı?

Ebû Hureyre’den (ra) nakledildiğine göre, Hz. Peygamber (sav) şöyle buyurmuştur: “Yüce Allah şöyle buyurur: “Ben, kulumun benim hakkımdaki zannı ne ise öyleyim. Beni andığında onunla beraberim. O beni kendi başına anarsa, ben de onu kendi başıma anarım. O beni bir topluluk içinde anarsa, ben de onu o topluluktan daha hayırlı bir topluluk içinde anarım. O bana bir karış yaklaşırsa, ben ona bir arşın yaklaşırım. O bana bir arşın yaklaşırsa, ben ona bir kulaç yaklaşırım. O bana yürüyerek gelirse, ben ona koşarak gelirim!” ”(B7405 Buhârî, Tevhîd, 15; M6832 Müslim, Zikir, 21

Allah’ı anmak ve unutulmayanlardan olmak duâsı ile. Hû…

|MeczupBirNeyzen

50% LikesVS
50% Dislikes

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir